Bulut hesaplarınızı sağlamlaştırmak

Bu kursun önceki üç dersi, kimin neden sorumlu olduğunu, kimliğin neden gerçek sınır olduğunu ve verileriniz depolandıktan sonra ona ne olduğunu ele aldı. Bu ders bunu, tek seferlik ve sessizce eskiyen bir kurulum yerine, küçük bir kuruluşun gerçekçi biçimde sürdürebileceği türden bir bakım olan kısa, düzenli bir gözden geçirmeye dönüştürür.

Etkin oturumları ve cihazları gözden geçirin

Her büyük hesap sağlayıcısı, o an oturum açmış cihazların ve oturumların bir listesini ve son etkinliklerin bir günlüğünü tutar. Bunu düzenli olarak gözden geçirmek basit bir soruyu yanıtlar: bu hesapta, olması gerekenler dışında biri var mı? Tanımadığınız bir cihaz, beklenmedik bir konumdan oturum açma veya artık sahip olmadığınız bir cihazda hiç kapatılmamış bir oturum, hepsi hemen harekete geçmeye değer: oturumu sonlandırmak ve parolayı değiştirmek. Bu, kursun önceki kimlik dersinden doğrudan devam eder: çalınmış bir parola, ortaya çıkan oturum fark edilmediği sürece bir saldırgan için işe yarar kalır.

Üçüncü taraf uygulama erişimini gözden geçirin

Kimlik dersi ayrıca OAuth’u da ele aldı: her “şununla devam et” bağlantısı veya takvim entegrasyonu, iptal edilene kadar süregelen bir erişim iznidir. Çoğu sağlayıcı, her bağlı uygulamayı hesabın güvenlik veya gizlilik ayarları altında listeler ve her birine verilen izni gösterir — e-posta okuma, takvim yönetme, dosyalara erişim — çoğu zaman yıllar önce bir kez denediğiniz ve unuttuğunuz bir hizmet için. Bu listenin tekrar tekrar arada bir budanması, kullanılmayan veya tanınmayan her şeyin kaldırılması, parolaya hiç dokunmadan bir hesaba girişin yollarının sayısını azaltır.

Yedeklerin gerçekten var olduğunu ve nerede olduğunu doğrulayın

Bir bulut hesabı arızası — bir hesap kilitlenmesi, yanlışlıkla silme, bir hizmet kesintisi — paylaşılan sorumluluk dersinin çizginin müşteri tarafına yerleştirdiği bir riskin ta kendisidir. Bu dersin karşılaştırdığı, GitHub’da yayımlanan bulut güvenliği rehberi, önerdiği temel dayanıklılık uygulamaları arasında rutin kimlik bilgisi değişimi ve erişim incelemeleriyle birlikte “yedekler, test edilmiş kurtarma”yı da sayar; bu, büyük sağlayıcıların kendi müşterileri için yayımladığı eşdeğer rehberlikle örtüşür. Bir birey veya küçük bir kuruluş için bu, iki somut alışkanlığa dönüşür: yedeğinizin gerçekte nerede olduğunu bilmek (ikinci bir bulut hizmeti, şifrelenmiş bir harici sürücü ya da ikisi birden) ve ondan geri yüklemeyi arada bir gerçekten test etmek, çünkü hiç kimsenin açmadığı bir yedek yalnızca bir umuttur, bir plan değil.

Var oldukları yerlerde günlüklemeyi ve uyarıları açın

Çoğu tüketici ve küçük işletme bulut hesabı, bir tür güvenlik bildirimi sunar — yeni bir oturum açma, bir parola değişikliği veya eklenen yeni bir cihaz için bir e-posta ya da anlık bildirim uyarısı. Bunlar genellikle varsayılan değil, katılım gerektiren veya ayarların içine gömülü özelliklerdir. Bunları açmak hiçbir şeye mal olmaz ve bir hesabın ele geçirilmesi ile birinin bunu fark etmesi arasındaki boşluğu doğrudan kısaltır; bu da genellikle bir sızmanın ne kadar zarar verdiğini belirleyen tek en büyük etkendir.

Bunu tek seferlik bir görev değil, bir alışkanlık haline getirmek

Bu dört kontrolün hiçbiri tek başına birkaç dakikadan fazla sürmez ve hiçbiri bir güvenlik geçmişi gerektirmez. Bunları etkili kılan tekrardır: oturumlar, bağlı uygulamalar, yedek durumu ve uyarı ayarları üzerinden üç ayda bir yapılan bir geçiş, tek bir kurulum oturumunun asla yakalayamayacağı unutulmuş erişimin yavaş birikimini yakalar. Bu, kursun paylaşılan sorumluluk modeliyle açtığı döngüyü kapatır: sağlayıcı altyapıyı bir kez güvenceye alır ve sürekli olarak sürdürür; aynı anlaşmanın müşteri tarafı ise bitirilecek bir görev değil, bir alışkanlıktır.